Hisnul Muslim 217

Do’a apabila pulang dari bepergian

اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْـبَرُ، اللَّهُ أَكْـبَرُ. لَا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، آيِبُونَ تاَئِبُونَ عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ، صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ

Allaahu 'Akbar, Allaahu 'Akbar, Allaahu 'Akbar. Laa 'ilaaha 'illallaahu wahdahu laa shareeka lahu, lahul-mulku, wa lahul-hamdu, wa Huwa 'alaa kulli shay 'in Qadeer, aayiboona, taa'iboona, 'aabidoona, lirabbinaa haamidoona, sadaqallaahu wa'dahu, wa nasara 'abdahu, wa hazamal-'ahzaaba wahdahu.

Bertakbir tiga kali, di atas tempat yang tinggi, kemudian membaca: “Tiada Tuhan yang berhak disembah selain Allah Yang Maha Esa