Verse. 4107 (TR)

٣٩ - ٱلزُّمَر

39 - Az-Zumar (TR)

فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَا۝۰ۡثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰہُ نِعْمَۃً مِّنَّا۝۰ۙ قَالَ اِنَّمَاۗ اُوْتِيْتُہٗ عَلٰي عِلْمٍ۝۰ۭ بَلْ ہِىَ فِتْنَۃٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَہُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ۝۴۹
Faitha massa alinsana durrun daAAana thumma itha khawwalnahu niAAmatan minna qala innama ooteetuhu AAala AAilmin bal hiya fitnatun walakinna aktharahum la yaAAlamoona

Turkish

Abdulbaki Golpinarli

İnsana bir zarar geldi mi bizi çağırır, sonra katımızdan bir nimet verdik mi ona, der ki: Bana bu nimet, bilgim yüzünden verilmiştir; hayır, o bir sınamadır ve fakat çoğu bilmez.

49

Tafseer